السيد موسى الشبيري الزنجاني

5414

كتاب النكاح ( فارسى )

هم دارد ، بپذيريم ، برخى فقهاء گفته‌اند كه بايد ميان قبل و بعد از دخول فرق نگذاريم و بگوييم كه اين زن دائمى او است ، ولى او شب‌ها حق بيتوته ندارد . ولى به نظر مىرسد كه اگر رواياتى را كه مستند قول شيخ است اخذ كنيم ، بايد اسلام قبل از دخول را از اطلاق يا عموم روايات مزبور خارج كنيم ، چون روايات خاص معتبر در مورد قبل از دخول وارد شده كه دلالت بر آن دارد كه در صورت اسلام زوجه عقد منفسخ مىشود . از جمله اين روايات ، يكى روايت عبد الرحمن بن حجاج است : « فى نصرانى تزوج نصرانية فاسلمت قبل ان يدخل بها قال قد انقطعت عصمتها منه فلا مهر لها و لا عدة عليها » . همچنين حديثى كه در اين جلسه خوانده شد و در مورد مجوسى بود و حكم به پرداخت نصف صداق قبل از دخول كرده بود ( كه البته ممكن است حمل بر استحباب شود ) ، اين روايت نيز مربوط به قبل از دخول است . به طور كلى در روايات مطلقه فرض اينكه قبل از دخول مراد باشد ، محل شبهه است ، چون اين روايات ميان مشركين و غير مشركين تفصيل داده و در مورد مشرك عده را مطرح كرده است . شايد از اول هم روايت در مورد خصوص معتدات باشد . اگر بر فرض ظهور فى الجمله‌اى در عام داشته باشد ، بايد از آن ظهور رفع يد شود . پس مىتوان نتيجه گرفت كه نسبت به موارد قبل از دخول ، با اسلام زوجه عقد انفساخ مىيابد ، ولى نسبت به بعد از دخول ظهور اين روايات وجود دارد و بايد ديد كه چگونه مىتوان آن را با ساير روايات جمع كرد . ادامه بحث در جلسه آينده پىگيرى مىشود . ان شاء الله . « * و السلام * »